top

سرمقاله

بهار ميشود


بهار از بيرون و در درون باز ميتابد، غنچه هاي پژمرده دل را پيام زنده شدن و تازه شدن ميرساند، تيره گي هاي ناشي از جنگ و خشونت را مي تاراند و رخوت باقي مانده از برتري خواهي و انحصار را از احساس و انديشه مي زدايد.
بي جهت نيست که شاعران، نقاشان و نغمه سازان و در مجموع همه مردم دلبسته بهار ميشوند، چون بهار به تعبير قرآن، يکي از آيات زنده شدن بعد از مرگ است.

ادامه مطلب...

شمارشگر

ما 23 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

شماره مسلسل 3166

MTN

.


نشست سه جانبه افغانستان، بریتانیا و پاکستان، هفته گذشته با هدف جستجوی راه حلی برای تنش های اخیر کابل و اسلام آباد در لندن آغاز شد.
محمد حنیف اتمر، مشاور امنیت ملی افغانستان، عالی ترین مقامی است که از سوی دولت افغانستان به این نشست اعزام شده است. همچنین حضرت عمر زاخیلوال، سفیر افغانستان در پاکستان نیز وی را در لندن همراهی خواهد کرد.


از سوی پاکستان نیز مانند همیشه «سرتاج عزیز»، مشاور امور خارجی صدر اعظم پاکستان در این نشست شرکت کرد و «مارک لایل گرنت»، مشاور امنیت ملی صدراعظم بریتانیا نیز نماینده کشور میزبان بود.
علیرغم توجهی که دولت به این نشست نشان داد، کارشناسان اما نتایج متضاد را برای آن پیش بینی میکنند. به قول بعضی؛  چنین نشست هایی به یک سریال تکراری تبدیل شده که به دلایل مختلف، هیچ خروجی عملی بر آن مرتب نمی شود. اما عده ای باور دارند که این نشست می تواند تمهیداتی را برای نشست های بعدی فراهم کند. چون در حال حاضر روابط دو کشور متشنج است و مرز بسته است و خساراتی هم به دو کشور وارد شده است.
در خصوص این نشست می توان نکاتی را ذکر کرد که به نوعی بیانگر عدم کارایی آن خواهد بود:
نخست آنکه در هیات پاکستانی هیچ مقام عالی رتبه نظامی ـ امنیتی دیده نمی شود و حال آنکه مشکلات و تنش های کابل و اسلام آباد مخصوصا در ماه های اخیر عمدتا به مسائل امنیتی بر می گردد و حتی این تنش ها در هفته های اخیر به درگیری های نظامی نیز کشیده شد.
بر این اساس، قطعا سرتاج عزیز برای حل تنش های موجود، نمی تواند کارایی و اختیارات در خورد  توجهی داشته باشد. همین امر سبب شده در نگاه اول، دیدگاه مثبتی به نشست سه جانبه لندن که در خصوص حل منازعات کابل ـ اسلام آباد برگزار نشده نداشته باشیم.
به عبارت دیگر، ملاحظاتی که هیات افغانستان دارد مسائل امنیتی ـ نظامی و مبارزه با تروریسم است و انتظاری که افغانستان دارد این است که برای بررسی این مسائل، نشستی در سطوح بالای امنیتی صورت بگیرد که متاسفانه هیات پاکستان در چنین سطحی ارزیابی نمی شود.
نکته دیگری که در خصوص این نشست باید به آن اشاره کرد مبحث زمانبندی این نشست است که در زمان بسیار نامناسبی انجام شده است.
این نشست باید در حالی برگزار می شد که موضع افغانستان در امور نظامی داخلی، حداقل در افکار عمومی موضع برتر ارزیابی می شد تا هیات کشورمان در مذاکرات از این لحاظ احساس ضعف نمی کرد.
مساله دیگری که بسیار حائز اهمیت است، در نظر گرفتن، رابطه بین بریتانیا و پاکستان است که دولت کشورمان به آن توجه نکرده است.
بریتانیا اگرچه رابطه ای دیرینه با پاکستان دارد اما در موضعی نیست که به تنهایی بتواند تغییر مثبتی در عملکرد پاکستان ایجاد نماید. در واقع، بریتانیا اگرچه کشوری مهم در تعاملات بین المللی ارزیابی می شود اما ابزارهای لازم برای اعمال فشار واقعی به اسلام آباد و نیز تصمیم و اراده عمیق برای ایجاد تغییر در مواضع دولت پاکستان را ندارد.
به هر حال، اگر موضوع این نشست موضوعات همیشگی و تکراری باشد، قطعا به نتایج مثبت نخواهد انجامید زیرا هر دو کشور افغانستان و پاکستان لیست هایی از دستورالعمل مبارزه با تروریسم را در اختیار دارند و اتهام های همیشگی هر دو کشور علیه یدیگر پا بر جاست؛ اما اگر بریتانیا طرحی جدید برای میانجیگری میان کابل ـ اسلام  دارد باید در بیانیه پایانی این نشست نمود پیدا کرده و وارد روند اجرایی دولت افغانستان و پاکستان گردد.
بهر حال؛ تلاش ها در حال حاضر این است که گفتگو بین دو طرف آغاز شود و هرگز این، به معنای حل مشکل بین افغانستان و پاکستان نخواهد بود. چون هنوز فاصله های بسیار جدی در نگرش دو کشور و تحولات منطقه و همچنین نسبت به گروه های افراطی وجود دارد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Copyright © 2014. All Rights Reserved.