top

سرمقاله

بهار ميشود


بهار از بيرون و در درون باز ميتابد، غنچه هاي پژمرده دل را پيام زنده شدن و تازه شدن ميرساند، تيره گي هاي ناشي از جنگ و خشونت را مي تاراند و رخوت باقي مانده از برتري خواهي و انحصار را از احساس و انديشه مي زدايد.
بي جهت نيست که شاعران، نقاشان و نغمه سازان و در مجموع همه مردم دلبسته بهار ميشوند، چون بهار به تعبير قرآن، يکي از آيات زنده شدن بعد از مرگ است.

ادامه مطلب...

شمارشگر

ما 74 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

شماره مسلسل 3166

MTN

.


بلندپایه‌ترین مقام نظامی امریکا در خاورمیانه به کنگره امریکا گفته که برای کمک به آموزش و مشاوره به نیروهای افغانستان، احتمالا نیروهای امریکایی بیشتری در افغانستان لازم است.
این احتمال را رد نکرد که برای مبارزه با داعش، نیروهای امریکایی بیشتری به عراق و سوریه اعزام شوند.
وقتی در جلسه روز پنج‌شنبه کمیته نیروهای مسلح در سنا از جوزف ووتل؛ فرمانده ستاد مرکزی ارتش امریکا پرسیدند که برای دولت ترامپ درباره گام‌های بعدی امریکا در طولانی‌ترین جنگ تاریخ این کشور چه توصیه‌هایی دارد، گفت:"معتقد ام نیروهای بیشتری لازم است تا ماموریت مشاوره و کمک به نیروهای افغانستان، مؤثرتر شود."
جوزف ووتل گفت که با افزایش نیروهای امریکا در افغانستان، در راهبرد کنونی هم باید بازنگری شود؛ راهبردی که اغلب سربازان امریکایی را در نقش مستشاری نگه می‌دارد و طبق آن کماندوهای امریکایی فقط زمانی می‌توانند وارد درگیری شوند که به آنها تیراندازی شود.
جیمز متیس، وزیر دفاع امریکا، گفته است به‌زودی درباره این‌که نیروهای ایالات متحده را در افغانستان افزایش دهد یا نه، تصمیم می‌گیرد.
پیش از این نیز جنرال جان نیکلسون؛ فرمانده نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان، در گزارشی به کنگره امریکا، از ضرورت اعزام هزاران نیروی نظامی تازه به افغانستان خبر داده بود. این رویدادها از دید کارشناسان مسایل نظامی نشان می دهد که سیر کاهشی نیروهای امریکایی که از سال ۲۰۱۴ و حتی پیشتر از آن کلید خورده بود و تا همین اواخر، ادامه داشت اکنون دیگر به پایان خود نزدیک می شود و استراتژي جنگی و نظامی ایالات متحده در افغانستان، در حال تجربه یک تغییر تازه است.
به عقیده منتقدان، همه نشانه ها حاکی از آن است که امریکا به سرعت در حال بازگشت به افغانستان است؛ بازگشتی که نخستین معنای آن، شکست استراتژي های پیشین امریکا و هم پیمانانش در طولانی ترین جنگ تاریخ ایالات متحده است.
امریکا بازمی گردد و دست کم یکی از دلایل آن، بازگشت ناامنی، تروریزم و جنگ به افغانستان است. بنابراین، تعبیر رییس جمهور غنی کاملا درست است که تروریست ها به بهانه حضور نیروهای خارجی در افغانستان، اقدام به جنگ و خرابکاری و خشونت می کنند، در حالی که فعالیت های گسترده و رو به افزایش آنها موجب حضور نیروهای خارجی در کشور شده است.
به هر حال، از نظر کارشناسان مسایل نظامی، بازگشت دوباره نظامیان امریکایی به افغانستان، هرگز به معنای بهبود وضعیت نیست؛ زیرا این امر، به احتمال قوی، موجب پیچیده تر شدن وضعیت، وخامت شرایط و آغاز فصل تازه ای از شورش و کشتار و ترور و بمب گذاری و... خواهد شد و این در حالی است که انتظار می رفت با خروج نیروهای امریکایی و ناتو از افغانستان و انتقال مسؤولیت های امنیتی به نیروهای امنیتی داخلی، وضعیت روز به روز بهتر شود و دولت در نهایت بتواند بر اوضاع مسلط شود، نیروهای امنیتی خودکفا شوند و امنیت و ثبات به افغانستان بازگردد؛ اما اینک اوضاع برعکس است. هیچ نشانه ای از بهبود شرایط در دست نیست؛ زیرا به عقیده منتقدان، ناتو، امریکا و سایر شرکای استراتژيک افغانستان به تعهدات خود در زمینه مبارزه با تروریزم، کمک به تجهیز و تقویت نیروهای امنیتی و دولت افغانستان به درستی و به صورت کامل عمل نکردند و همه این مسایل، در نهایت سبب شد تا تروریست ها یکبار دیگر افغانستان را به جولانگاه خود تبدیل کنند.
اکنون شرایط به اندازه ای حاد و پیچیده است که روشن نیست در بهار سال آینده خورشیدی، وضعیت چگونه رقم خواهد خورد. بیش از ۲۰ گروه تروریستی بین المللی در حال حاضر، در حال استحکام و استقرار پایگاه های خود در افغانستان هستند تا در بهار پیش رو، جنگ های گسترده ای را راه اندازی کنند.
این در حالی است که به عقیده صاحب نظران، دولت همچنان نظاره گر وضعیت است و در فرصت کوتاه فصل زمستان هم کاری بنیادی و سرنوشت ساز برای ضربه زدن به تروریزم، انجام نشد.
از جانب دیگر، تحلیلگران می گویند که حمله خونین اخیر بر شفاخانه ۴۰۰ بستر کابل که به داعش، نسبت داده شد، سؤال های بی جواب بسیاری را در زمینه استراتژي امنیتی دولت و آمادگی ها برای مقابله با تروریزم به وجود آورد و در صورتی که دولت نتواند در فرصت کوتاه باقی مانده تا فصل گرما، پاسخ های قانع کننده و درستی را ارائه کند، بی تردید شرایط به نحو ناامیدکننده ای به زیان دولت، مردم و نیروهای امنیتی و به سود گروه های پرتعداد تروریستی و حامیان منطقه ای و بین المللی آنها رقم خواهد خورد و در آن صورت، دیگر بعید به نظر می رسد که افزایش نیروهای نظامی خارجی هم بتواند گرهی از کار باز کند؛ به ویژه در شرایطی که خارجی ها نه در زمان حضور همه جانبه خود و نه پس از آن، کاری اساسی و مؤثر در زمینه سرکوب و نابودی تروریزم در افغانستان و برخورد با رژيم های حامی تروریزم مانند پاکستان انجام ندادند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Copyright © 2014. All Rights Reserved.